هدف اصلی این پژوهش، شناسایی سیستماتیک خطرات و ارزیابی کمی ریسک مشاغل کلیدی کارکنان زندان‌ها با استفاده از روش «واکاوی ایمنی شغلی» (JSA) است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و چهار شغل پرتعامل شامل «مراقب داخل بند»، «مربی تربیتی»، «مسئول ملاقات» و «فرمانده یگان حفاظت» مورد مطالعه قرار گرفتند. در این روش، هر شغل به مراحل اجرایی کوچک‌تر تفکیک شد، خطرات بالقوه در هر مرحله شناسایی گردید و سپس با استفاده از ماتریس ریسک دو بعدی متشکل از مولفه‌های «شدت پیامد» (S) و «احتمال وقوع» (P)، عدد ریسک نهایی (R) محاسبه و طبقه‌بندی شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که الگوی توزیع ریسک در مشاغل مختلف یکسان نیست و مستقیماً با میزان تماس فیزیکی و زمانی پرسنل با زندانیان همبستگی دارد. شغل «مراقب داخل زندان» با ثبت دو مورد ریسک بالا (نمره ۸۱) ناشی از بیماری‌های مسری هنگام بازرسی بدنی و حضور تمام‌وقت در بند، آسیب‌پذیرترین جایگاه شغلی را داراست. سایر مشاغل اگرچه فاقد ریسک بالا بودند، اما با طیف وسیعی از ریسک‌های متوسط (بین ۵۰ تا ۸۰) مواجه هستند که مهم‌ترین آن‌ها شامل درگیری‌های فیزیکی، خطر محکومیت قضایی ناشی از فرار، سرقت سلاح و چالش‌های سلامت روان ناشی از کم‌خوابی و استرس شغلی است. نتایج حاکی از آن است که خطرات زیستی و روانی در کنار خطرات فیزیکی، ابعاد پنهان اما حیاتی ایمنی در زندان‌ها را تشکیل می‌دهند.