وقوع جنگ همواره با تخریب گسترده زیرساخت‌های شهری و بافت‌های مسکونی همراه است. در چنین شرایط بحرانی، ساخت و بازسازی سریع و تاب‌آور سرپناهی دائمی به منظور حفظ امنیت، پایداری اجتماعی و مدیریت بحران اهمیت حیاتی دارد. هدف این پژوهش، ارزیابی و اولویت‌بندی سیستم‌های مختلف ساخت مسکن دائم در شرایط بحرانی جنگ با در نظر گرفتن محدودیت‌های شدید زمانی، مالی و لجستیکی است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی می‌باشد.



جهت ارزیابی، معیارهای کلیدی شامل سرعت اجرا، سهولت لجستیک و حمل‌ونقل امدادی، عدم وابستگی به ماشین‌آلات سنگین، هزینه اقتصادی با لحاظ خودکفایی زیرساختی، و مقاومت سازه‌ای در برابر انفجار و حریق شناسایی شدند. گزینه‌های ساخت مسکن نیز شامل سیستم LSF، سازه‌های پدستال پیچ و مهره، پانل‌های سه بعدی، اسکلت فلزی، بنایی و بتنی، و سیستم ICF تعیین گردیدند. سپس با نظرات خبرگان مدیریت بحران و مهندسی عمران، وزن‌دهی معیارها انجام شد و رتبه‌بندی نهایی با تکنیک TOPSIS صورت گرفت.



نتایج نشان داد شاخص‌های «سرعت نصب و اجرا» و «سهولت لجستیک و حمل‌ونقل»، بیشترین اهمیت را در شرایط بحران جنگ دارند و سازه‌های پدستال پیچ و مهره در رتبه اول قرار گرفتند. خروجی این پژوهش به عنوان ابزاری تصمیم‌یار در اختیار ستادهای مدیریت بحران و قرارگاه‌های بازسازی قرار می‌گیرد تا با انتخاب سیستم‌های برتر، سرعت و کیفیت ساخت مسکن دائم را در برابر مخاطرات جنگ به شکل چشمگیری افزایش دهند.