مواد منفجره پیوندی پلاستیکی (PBX) با پراکندگی مواد منفجره پرانرژی در یک ماتریس پلیمری، از جمله مواد پرانرژی پیشرفته محسوب می‌شوند. در این پژوهش، به‌منظور کاهش حساسیت و افزایش ایمنی HMX، ذرات کریستالی آن با پلیمر وایتون کپسوله شدند. نمونه‌های HMX/Viton با نسبت وزنی 98/2 و نسبت‌های مختلف ذرات ریز به درشت (50/50 و 60/40) تهیه و از نظر حساسیت به ضربه و اصطکاک ارزیابی شدند. نتایج نشان داد نمونه با نسبت 60/40 بهترین عملکرد ایمنی را داشته و در آزمون‌های انجام‌شده واکنش قابل توجهی نشان نداد. پوشش مؤثر ذرات HMX توسط وایتون با استفاده از آزمون‌های SEM، XRD و FT-IR تأیید شد. همچنین، رفتار حرارتی و سینتیک تجزیه نمونه بهینه با استفاده از روش‌های Kissinger و Coats– Redfern بررسی شد. داده‌های آنالیز حرارتی از طریق اسکریپت‌های پایتون پردازش شدند تا آنتالپی شروع واکنش و انرژی آزاد گیبس محاسبه شود. بر اساس مدل Kissinger، فاز تجزیه اول، آنتالپی شروع 251 کیلوژول بر مول و انرژی آزاد گیبس KJ/mol 133- را نشان داد، در حالی که فاز دوم به ترتیب مقادیر KJ/mol 305 و KJ/mol 183 -را نشان داد این نتایج نشان‌دهنده تغییر رفتار تجزیه حرارتی HMX در اثر پوشش پلیمری و بهبود ویژگی‌های ایمنی آن است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد کپسوله‌سازی HMX با وایتون می‌تواند رویکردی مؤثر برای کاهش حساسیت و افزایش ایمنی مواد منفجره پرانرژی باشد.