افزایش فراوانی و شدت رویدادهای فاجعه‌بار، مدیریت بحران منابع آب را به یک اولویت جهانی تبدیل کرده است، که در آن نوآوری‌های فناوری نقش محوری ایفا می‌کنند. ادغام هوش مصنوعی اساساً الگوهای سنتی مدیریت بحران را بازسازی کرده و مسیرهای جدیدی را برای افزایش اثربخشی پاسخ و بهره‌وری عملیاتی ترسیم کرده است. علی‎رغم این تأثیرات دگرگون‌کننده، چندین چالش مهم و مسئله حل‌نشده همچنان پابرجاست. این مطالعه به طور سیستماتیک 258 مطالعات نمایه شده در پایگاه‌های داده Web of Science و Google Scholar را با تمرکز بر تقاطع مفاهیم هوش مصنوعی و مدیریت بلایای طبیعی، به خصوص بحران‌های مرتبط با منابع آب را تحلیل نمود. با استفاده از رویکرد تحلیل محتوا، کاربست فناوری‌های متنوع هوش مصنوعی در چهار مرحله استاندارد مدیریت بحران مورد بررسی قرار گرفت: پیشگیری و کاهش، آمادگی، پاسخ و بازیابی. علاوه بر این، این مطالعه شکاف‌های تحقیقاتی را در چشم‌انداز فعلی مدیریت بحران آب مبتنی بر هوش مصنوعی شناسایی و ترکیب کرد و به طور خاص به افزایش تاب‌آوری قبل و بعد از بحران، تقویت زیرساخت‌های حیاتی، بهینه‌سازی طراحی شبکه تخلیه و بازسازی بلندمدت و پایدار پس از فاجعه پرداخت. این یافته‌ها بینش‌های مهمی را برای سیاست‌گذاران، محققان و متخصصان ارائه می‌دهد، ضمن اینکه پتانسیل استفاده نشده کاربردهای پیشرفته هوش مصنوعی را برای پیشبرد پیشرفت و نوآوری بیشتر در حوزه مدیریت بحران آب برجسته می‌کند.