سر و صدا یکی از آلودگی های مهم محیط زیست است که در مکان‌های مختلف زندگی انسان وجود دارد و سبب بیماری های مزمن در محیط های صنعتی و کارخانجات می شود. با توجه به اهمیت سر و صدا و آلودگی صوت در محیط کار و اثرات نامطلوب شنوایی و عوارض فیزیولوژی و روانی بر شاغلین این تحقیق با هدف ارزیابی میزان سر و صدا و مقایسه با استانداردها در یک کارخانه سیمان در جنوب شرق ایران در سال 96-1394 انجام شد. سنجش تراز صوتی در 8 ایستگاه در شرکت سیمان خاش صورت پذیرفت. در مجموع 144 بار میزان سر و صدا در روز و شب سنجش گردید. اندازه‌گیری تراز معادل مواجهه صوت بر اساس استاندارد ISO1996/1 به وسیله دستگاه صداسنج Kimo ساخت کشور فرانسه و اندازه‌گیری بر روی شبکهA انجام شد. دامنه مقادیر صدا در کارخانه سیمان 75-50 دسی بل به دست آمد. مقایسه آماری میانگین مقادیر صدا (785/0P=) در سال های 1394، 1395 و 1396 اختلاف معنی نداشت (P>0.05). میانگین مقادیر سنجش شده صدا در روز و شب در سال 1395 (021/0P=) اختلاف معنی‌داری داشت (P<0.05)، اما میانگین تراز صوتی بین شب و روز در سال های 1394 (345/0P=) و 1396 (956/0P=) اختلاف معنی نداشت (P>0.05). تراز صوتی مجاورت اداری و آموزشی 54 دسی‌بل بود. در مجاورت باسکول و درب ورودی کارخانه سطح ترازهای صوتی 75 دسی‌بل اندازه‌گیری شده است. مقایسه نتایج این پژوهش با استاندارد سازمان بهداشت جهانی و سازمان ملی محیط زیست ایران نشان می‌دهد مقادیر اندازه‌گیری شده به مراتب بالاتر از آستانه مجاز می باشد.